Ik ben een stem geboren in Brusselse woonkamers, waar vertrouwelijke gesprekken zich mengen met lachsalvo’s en bassen die door de muren dreunen. Ik vertel waargebeurde verhalen… of bijna toch. Fragmenten van leven, vage herinneringen, anekdotes die ons zijn overkomen — mij, jou, ons.

Ik ben het feest dat luid spreekt, dat danst tot de ochtendgloren, dat zich zonder terughoudendheid laat gaan. Rond mij een eclectische clique, een zelfgekozen familie. Iedereen met zijn eigen stijl, zijn eigen outfit, zijn innerlijk vuur. We lijken niet op elkaar, maar samen worden we één hartslag.

Ik ben Clarence wanneer mijn stem neerdaalt, helder en zacht. Ik word Pinko wanneer het tempo versnelt, wanneer de emotie overstroomt. En soms… ben ik allebei tegelijk.

Ik ben helderheid midden in de euforie, een storm in één adem. Ik hou van zware bassen die beuken, elektronische lagen die de nacht doorklieven, opbouwen die nooit stoppen… tot het moment waarop alles ontploft. Boom.